Każdy rodzaj medycyny pozwala nam w inny sposób spojrzeć na człowieka, ciało ludzkie i jego funkcjonowanie. Choć wielu z nas jest ortodoksyjnymi zwolennikami medycyny konwencjonalnej, nie zapominajmy, że klasyczne techniki leczenia liczą sobie co najwyżej kilkaset lat, podczas gdy większość tradycyjnych systemów medycznych świata sięga korzeniami kilku tysięcy lat wstecz. Jednym z regionów o najdłuższej tradycji leczenia jest Daleki Wschód. W medycynie chińskiej można znaleźć wiele inspiracji i propozycji radzenia sobie z chorobami.
Do zrozumienia chińskiej medycyny konieczne jest zrozumienie pojęcia qi, fundamentalnego pojęcia filozofii dalekowschodniej. Qi definiuje się jako energię wypełniającą wszechświat, a każda z istot żywych posiada swoje własne pole qi, które dąży do stabilności. Choroby wynikają właśnie z zachwiania tej równowagi.
Według chińskiej tradycji ciało człowieka pokryte jest punktami, odpowiedzialnymi za aktywność narządów zewnętrznych. Punkty te połączone są tzw. meridianami - czyli liniami energetycznymi. Prawidłowy przepływ qi przez meridiany jest warunkiem dobrego samopoczucia, a jeśli qi napotyka na swojej drodze przeszkody, może to skutkować chorobą. Wówczas należy ponownie udrożnić linie energetyczne, a pomocne w tym są: odpowiednie masaże, ćwiczenia qigong lub technika zwana akupunkturą.
Akupunktura to jedna z najstarszych technik leczniczych, o historii liczącej co najmniej pięć tysięcy lat. Nazwa metody (akupunktura to termin będący połączeniem słów "acus" czyli "igła" + "pungere, punctum" - "kłuć") doskonale oddaje jej esencję. Do akupunktury używa się złotych, stalowych lub srebrnych igieł, którymi nakłuwa się odpowiednie miejsca ciała pacjenta, odpowiadające za największą aktywność narządów zewnętrznych. Takich punktów opisano ok. 700, lecz w zabiegach zazwyczaj używa się połowy z nich.
Akupunkturą można leczyć ok. 200 chorób, a stosują ją także lekarze medycyny konwencjonalnej we wspomaganiu klasycznej terapii. To metoda lecznicza oficjalnie uznana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), i choć jej mechanizm nie jest do końca poznany, nie ulega wątpliwości, że jest skuteczna.
Historia
Nie mamy pewności, kiedy powstała akupunktura. Wiadomo na pewno, że jest to bardzo stara technika leczenia: w Środkowej Mongolii znaleziono kamienne igły, przypuszczalnie używane do akupunktury, datowane na 3000 r. p.n.e. Najstarszy pisany tekst na ten temat - chiński traktat medyczny Nei Ching „(Studia Żółtego Cesarza nad Medycyną Wewnętrzną") powstał ok. 400 r. p.n.e. Według legendy aplikowanie igieł w ramach terapii wywodziło się z doświadczeń żołnierzy ranionych w bitwach strzałami, którzy dzięki temu, że odnosili kłute obrażenie w konkretnym miejscu, pozbywali się schorzeń. Było to inspiracją do eksperymentów z ostrymi grotami strzał, a następnie z igłami.
Jakakolwiek jest prawda, Chińczycy przez tysiące lat stosowali akupunkturę, aż do czasów rewolucji w 1911 r., kiedy wprowadzono zachodnie metody leczenia. Władze ChRL miały podzielone zdania co do stosowania akupunktury, ale decydujące znaczenie dla jej przetrwania miał fakt, że znacząco przyczyniała się do zachowania i leczenia żołnierzy podczas Długiego Marszu. Wielkim zwolennikiem medycyny tradycyjnej był Mao Zedong, który postulował badania nad nimi i stosowanie w terapii. Po rewolucji kulturalnej medycynę tradycyjną włączono do programu nauczania medycyny. Od lat 70. XX wieku akupunktura jest coraz powszechniejsza także na Zachodzie.
Wskazania do akupunktury
Akupunktura to terapia działająca na ok. 200 chorób. W niektórych przypadkach może sama przynieść ulgę lub wyleczenie (np. zanik nerwu wzrokowego, stan po wirusowym zapaleniu wątroby), często zaś jest stosowana wspomagająco w połączeniu z klasyczną terapią.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) opublikowała listę schorzeń, przy których zaleca się stosowanie akupunktury:
Drogi oddechowe:
Choroby oczu:
Choroby jamy ustnej:
Choroby układu krążenia:
Choroby żołądka i jelit:
Choroby neurologiczne i ortopedyczne:
Położnictwo i ginekologia:
Urologia:
Zaburzenia czynnościowe:
Medycyna sportowa:
Przeciwwskazania
Przy terapii akupunkturą bardzo ważna jest znajomość schorzeń, w których ta metoda leczenia nie może być stosowana. Przy części chorób natomiast kuracja igłami powinna być stosowana umiarkowanie i z dużą znajomością rzeczy. Niewskazane jest na przykład leczenie akupunkturą podczas ogólnego wyczerpania: może to prowadzić do pogorszenia stanu chorego. Kontrowersyjne jest kurowanie w ten sposób osoby będącej pod wpływem alkoholu lub narkotyków: stan ten wywołuje duże zaburzenia energetyczne i terapia przy braku umiejętności leczącego, może poważnie zaszkodzić, lecz za to osoba dobrze zaznajomiona z akupunkturą potrafi skrócić czas zwalczanie przez organizm trucizny. Z kolei u ciężarnej kobiety nakłucia igłami mogą wywołać poronienie, ale za to w późniejszych etapach jest to zabieg bezpieczny, który może pomóc zwalczyć dolegliwości towarzyszące temu stanowi, oraz uporać się z kompikacjami poporodowymi (np. brakiem pokarmu).
Akupunktury nie powinno się w ogóle stosować w przypadku:
Akupunkturę w ograniczonym zakresie stosuje się w wypadku:
Przebieg zabiegu
Wielu chorych zastanawia się nad skorzystaniem z dobrodziejstw akupunktury, ale powstrzymuje ich przed tym obawa. Niewielu z nas lubi przecież zastrzyki. Tymczasem igły do akupunktury bardzo różnią się od tych stosowanych w iniekcjach: są bardzo cienkie, niewiele grubsze od włosa i lite (nie posiadają w środku pustej przestrzeni). W Polsce stosuje się wyłącznie jednorazowe igły mające atest Ministerstwa Zdrowia, więc jeśli leczymy się u sprawdzonego terapeuty, nie grożą nam choroby wszepienne (np. żółtaczka). Podczas zabiegu pacjentowi wkłuwa się zazwyczaj ok 3 - 10 igieł. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadza z chorym wywiad na temat jego stanu zdrowia. Do zabiegu pacjent układa się na plecach lub boku, a specjalista odkaża skórę i wkłuwa w odpowiednie punkty igły do akupunktury. Proces ten nie jest specjalnie bolesny - uczucie bólu, jeśli jest obecne, utrzymuje się tylko przez chwilę. Bardzo istotne jest, aby podczas zabiegu być spokojnym i rozluźnionym - wówczas odczuwanie bólu się minimalizuje.
Igły pozostają w ciele pacjenta przez przeciętnie 15 minut, potem zostają usunięte. Odczucie poprawy jest sprawą indywidualną - przy niektórych schorzeniach wystarczy jedna sesja, przy innych konieczna jest cała seria (ok. 10 zabiegów). Godne uwagi jest to, że akupunkturę (do 10 zabiegów) obejmuje refundacja Narodowego Funduszu Zdrowia.
Uwaga: regułą jest, zarówno w przypadku akupunktury jak i innych tego typu zabiegów, żeby osoba, która podejmuje się leczenia, była rzeczywiście kompetentna. W Polsce akupunktura jest uznanym uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej, więc stosowana jest ona w gabinetach lekarskich. Medyków wyspecjalizowanych w tej metodzie leczenia można znaleźć na stronie Polskiego Towarzystwa Akupunktury.
To metoda leczenia oparta na tej samej zasadzie, co w przypadku akupunktury. Tu również stosowane zabiegi mają pobudzić prawidłowy przepływ energii - używane metody to dotykanie, głaskanie, uciskanie lub opukiwanie danych miejsc. Nazwa została stworzona na wzór terminu "akupunktura" i oznacza "naciskanie igłą".
Akupresura, czyli inaczej refleksoterapia, wykorzystuje punkty na ciele na podobnej zasadzie co akupunktura. Punkty, nazywane tutaj receptorami, pozostają zawsze w związku z konkretnymi organami. To dosyć popularna metoda leczenia niekonwencjonalnego, którą każdy może zastosować w domu - nie wymaga ona wielkich nakładów finansowych, a jedynie znajomości tzw. mapy receptorów - czyli rozmieszczenia ich - oraz metody masażu.

Przy akupresurze najczęściej masuje się stopy - medycyna konwencjonalna uzasadnia to obecnością w tym miejscu zakończeń nerwowych powiązanych z różnymi organami, natomiast według medycyn chińskiej, w tych miejscach znajdują się skupiska linii energetycznych (meridianów).
Sposób masowania
Przy leczeniu akupresurą nie stosujemy od razu masażu w określonym punkcie związanym z chorobą, lecz poprzednio trzeba zająć się miejscami mającymi wpływ na inne narządy ważne w procesie leczenia. Najpierw należy zająć się nerkami, moczowodem i pęcherzem moczowym, żeby przyspieszyć wydalanie toksyn, następnie głową, a później żołądkiem, jelitami, wątrobą i trzustką - odgrywają one ważną rolę w procesie oczyszczania organizmu. Następnie masowane są receptory odpowiadające punktom limfatycznym, a dopiero pod koniec te powiązane z właściwym, dotkniętym chorobą organem.
Masaż wykonujemy kciukami, przesuwając je płynnym ruchem. Każdy receptor powinno się uciskać ok. 3 minuty (część receptorów odpowiadających danym narządom znajduje się tylko na jednej stopie, inne na dwóch - wówczas obydwa powinny być masowane). Intensywność zaś zależy od tego, czy dane schorzenie jest ostre (wówczas masujemy mocniej) czy przewlekłe (masujemy słabiej). Podczas zabiegu osoba masowana powinna być rozluźniona i zrelaksowana.
Lista chorób i odpowiadających im receptorów
Tradycyjna medycyna chińska przykłada ogromne znaczenie do właściwego sposobu odżywiania. Bardzo ważne są wzajemne proporcje składników odżywczych: podstawą pożywienia powinny być warzywa i owoce (ok. 40 % pokarmu), węglowodany (produkty zbożowe - ok. 40 %, najczęściej stosowany jest ryż), a pokarmy bogate energetycznie, np. tłuszcze, cukier, nabiał to tylko 20 % diety.
Najczęstszym sposobem przetwarzania pokarmów jest szybkie smażenie na dużym ogniu, co wraz z mieszaniem pozwala zachować wartości odżywcze składników. Potrawy podawane są na ciepło, gdyż w ten sposób są lżej strawne.
Wszystkie pokarmy według chińskiej tradycji można podzielić na gorące, ciepłe, neutralne, wychładzające i zimne, co nie ma nic wspólnego z temperaturą. Najbardziej wartościowe są pokarmy neutralne, a przewaga po stronie "ciepłych" lub "zimnych" potraw może prowadzić do zaburzeń zdrowotnych. Dlatego zawsze należy dążyć do równowagi w odżywianiu.
Podział potraw:
gorące: masło, cebula, pieprz, kawa, czekolada, przyprawy curry i chilli
ciepłe: ser, ziemniaki, brzoskwinie, czosnek, por
neutralne: warzywa strączkowe, kapusta, marchew, buraki, brązowy ryż, winogrona, wiśnie, mleko, żyto, chleb
wychładzające: gruszki, kukurydza, arbuzy, grzyby, ananasy, pomarańcze, truskawki, rzodkiewki, pszenica
zimne: lody, ogórki, pomidory, sałata, jogurty, banany, tofu
Dietą chińską rządzi zasada równowagi: właściwości spożywanych posiłków trzeba korelować nie tylko ze sobą nawzajem, ale także z np. porami roku. Gdy jest sucho, należy jeść pokarmy lekkie i wilgotne - jak owoce czy nabiał. W porze chłodów zaleca się spożywanie posiłków o właściwościach rozgrzewających, latem zaś na odwrót - trzeba jeść pokarmy wychładzające i zimne.
Chińczycy zalecają także regularność w spożywaniu posiłków i podkreślają, aby zjeść tyle, żebyśmy odczuwali lekki niedosyt. Składniki potraw powinny być pewnego pochodzenia i świeże, powinno sie unikać produktów przetworzonych, z puszek. Duże znaczenie w kuchni chińskiej ma soja - serek tofu jest częstym dodatkiem, podobnie jak mleko sojowe.
Potrawy można dzielić także według ich smaków, każdy z nich powiązany jest z określonymi organami, i to nie tylko w pozytywny, ale także w negatywny sposób:
Qigong to ćwiczenia zdrowotne, których filozofia tkwi korzeniami głęboko w medycynie chińskiej. Nazwę tłumaczy się jako "doskonałe opanowanie sztuki kontroli qi (czyli energii życiowej)". Z samej definicji można wywnioskować, że nie jest to zwykła gimnastyka. Qigong to ćwiczenia, których celem nie jest nie tylko kształcenie sprawnego ciała, ale także osiągnięcie zdrowia i wewnętrznej harmonii.
Historia
Korzeni Qigong sięgają jeszcze starożytnych Chin. Pierwsze zapiski na temat tego systemu ćwiczeń datowane są na 1300 r.p.n.e. Qigong stworzono, aby móc osiągać równowagę i harmonię fizyczną oraz duchową. Sekrety Qigong mistrz tej sztuki przekazywał tylko wybranym. W późniejszych wiekach ćwiczenia stały się elementem praktyk religijnych taoizmu, buddyzmu, konfucjanizmu i neokonfucjanizmu oraz ćwiczeń szkół walki a także chińskiej medycyny.
Formy ćwiczeń
Qigong to zupełnie inne ćwiczenia od tych, do których przywykliśmy. Tu nie ma pośpiechu i wysiłku, a ruchy są miękkie, płynne i harmonijne.
W,,Żółtego Cesarza Księdze Medycyny Wewnętrznej", jednym z najstarszych chińskich traktatów medycznych, o qigong napisano m.in.: "Jeśli osiągniesz stan doskonałego wyciszenia, uspokoisz rozbiegane myśli, energia będzie prawidłowo krążyła po wszystkich meridianach ciała. Wówczas i krew będzie prawidłowo odżywiać całe ciało. W takich warunkach choroba się nie pojawi, gdyż nie ma się skąd wziąć.
Medyczne qigong czerpie ze wszystkich odmian tego systemu ćwiczeń. Istnieje kilka form: daoyin - prowadzenie, tuna - oddech, zuochan czyli zen - medytacja, wuqinxi - zabawa pięciu zwierząt i inne. Formy te można podzielić również ze względu na to, czy są ruchome, tzn. polegają na wykonywaniu określonych sekwencji ruchów, czy też są statyczne - stojące, siedzące bądź leżące.
Style qigong często inspirowane są zachowaniem zwierząt: najbardziej popularny jest Lecący Żuraw, którego działanie według praktyków qigong ma otwierać wszystkie meridiany (dwanaście głównych i osiem zwanych cudownymi lub nadzwyczajnymi), a także odblokowuje wszystkie stawy, które zazwyczaj bywają zablokowane. Dzięki temu przywraca harmonię energetyczną w całym organizmie, a więc pozwala wyleczyć różne choroby.
Oprócz systemów ćwiczeń, osoby zajmujące się tradycyjną medycyną chińską często zalecają specjalistyczne ćwiczenia w zależności od danego schorzenia.
Kontrowersje:
Qigong w Chinach jest bardzo popularnym i oficjalnie uznanym systemem leczenia. Ćwiczyć qigong należy zawsze pod kontrolą osoby mającej w tym doświadczenie, inaczej można nabawić się psychicznych i fizycznych urazów.

Niedobór magnezu - czym uzupełnić dietę?
0 komentarzy |
78,598 wizyt |
66,726 wizyt dzisiaj
"Czerwone diamenty" - bogactwo wszelkich, naturalnych składników
1 komentarzy |
26,549 wizyt |
23,724 wizyt dzisiaj
Moc ukryta w migdałach
1 komentarzy |
28,032 wizyt |
22,488 wizyt dzisiaj
Co w kremie drzemie?
0 komentarzy |
23,229 wizyt |
18,812 wizyt dzisiaj
Candida albicans. Niebezpieczny drożdżak.
0 komentarzy |
18,659 wizyt |
16,094 wizyt dzisiaj
Soki - zdrowie w szklance
0 komentarzy |
17,147 wizyt |
14,826 wizyt dzisiaj
Co jeść gdy biegasz?
0 komentarzy |
16,607 wizyt |
14,815 wizyt dzisiaj
Mango-mania
0 komentarzy |
14,928 wizyt |
13,054 wizyt dzisiaj
Perły chińskiej medycyny
2 komentarzy |
16,413 wizyt |
12,823 wizyt dzisiaj
Fluor niszczy zęby
4 komentarzy |
12,498 wizyt |
10,676 wizyt dzisiaj
Wpływ kwiatów na urodę
sobota, kwiecień 9, 2011 - 22:50
Depilacja pastą cukrową
wtorek, marzec 15, 2011 - 16:07
Medytacja – łatwiejsza niż myślisz!
środa, marzec 9, 2011 - 15:57
Kosmetyczny niezbędnik: olej migdałowy
środa, styczeń 26, 2011 - 13:41
"Czerwone diamenty" - bogactwo wszelkich, naturalnych składników
sobota, październik 30, 2010 - 15:33
Oczyszczanie organizmu
poniedziałek, wrzesień 6, 2010 - 20:23
Trzy dosze - trzy różne typy psychofizyczne
środa, wrzesień 1, 2010 - 16:53
Oczyszczenie jelit
piątek, sierpień 6, 2010 - 20:21
Oczyszczenie nerek
wtorek, lipiec 6, 2010 - 20:19
Znikną zioła, znikną witaminy
niedziela, czerwiec 13, 2010 - 11:21
to prawdziwa perla medycyny chinskiej i tybetanskiej, znane tam od setek lat, najzdrowsze owoce świata, pomagaja na setki problemow, mi pomogly na nerki i watrobe
Witam serdecznie!
Uprzejmie proszę o pomoc. Mój mąż ma bardzo poważną przepuklinę krążka międzykręgowego. Od dwóch miesięcy nie może chodzić. Leży tylko na prawym boku. Drętwiej mu lewa nowa i odczuwa silny ból. Lekarze szykują go do operacji. Chciałąbym mu pomóc. Wydaje mi się, żę ta choroba wynika z trybu życia jaki prowadzi i faktu, że nie dba o siebie.
Proszęo podpowiedź jak to zrobić? Czy go karmić, gdzie się zgłosić o pomoc?
Ortopedę, neurochirurga czy anestezjologa nie interesuje nic innego jak tylko wyniki badania diagnsotycznych i laboratoryjnych a ja myślę, że to troche za mało, że zdiagnozować faktyczny6 problem. Chciałabym ,żeby mój mąż żył długo w zdrowiau i zadowoleniu z siebie i życia.
pozdrawiam
Iwona Nowowiejska
Dodaj nową odpowiedź